باکتریمی ممکن است به دنبال هر یک از عفونت های موضعی استافیلوکوکی اتفاق بیافتد اما در اغلب این ضایعات، عفونت های پوست، دستگاه تنفسی یا ادراری – تناسلی به عنوان کانون اولیه عفونت عمل می کنند. تقریباً 50 درصد از سپتی سمی های استافیلوکوکی در بیمارستان کسب می شوند. در کسانی که یک بیماری مستعدکننده را برای ابتلاء به عفونت نداشته باشند باکتریمی استافیلوکوکی دیده نمی شود. باکتریمی استافیلوکوکی با بیشترین شیوع خود در مبتلایان به دیابت قندی، بیماری قلبی عروقی، اختلالات گرانولوسیتی و نقص ایمنی دیده می شود.علاوه بر این، اجسام خارجی از قبیل پروتز های داخل عروقی، کاتتر های پلاستیکی داخل وریدی، محیط مناسبی را برای عفونت عروقی و باکتریمی فراهم می نمایید (22).تعداد روز افزونی از موارد خارج بیمارستانی ابتلاء به باکتریمی استافیلوکوک اورئوس، در میان معتادین به مواد مخدر دیده می شود.

معمولاً تب، لرز تکان دهنده و سمیت عمومی در باکتریمی استافیلوکوکی بروز می کنند. اندوکاردیت عارضه شایعی است که معمولاً حاد و بد خیم بوده و در مدت چند روز موجب تخریب دریچه های قلب می شود. علی رغم درمان با آنتی بیوتیک مناسب، اندوکاردیت استافیلوکوک اورئوس، مرگ و میر بالایی دارد که وابسته به مشکلات پزشکی زمینه ای، سن بیمار و مقاومت عامل عفونت زا در برابر پنی سیلین از 40 درصد تا 80 درصد تغییر می کند