مواد خطرناک موجود در آزمایشگاه میکروبیولوژی.بیوشیمی

مواد خطرناک موجود در آزمایشگاه میکروبیولوژی.بیوشیمی

 

  • استالدئيد (استيك الدئيد): سوزش شديد موضعي, سوختن شديد, استنشاق طولاني آن مانند مواد مخدر اثر مي گذارد.
  • استونيتريل (متيل سيانيد): در صورتي كه بلعيده شود ممكن است كشنده باشد. از طريق پوست ممكن است جذب شود و در صورت تماس با اسيدها ممكن است گازهاي سمي توليد كند.
  • اسيدها و بازها: بشدت براي پوست سوزاننده و ضايع كننده است. بسرعت ممكن است سبب سوختن پوست و زخم هايي عميق گردد, تماس طولاني تر با مايعات رقيق آن روي بافت ها اثر تخريبي دارد.
  • بنزن (بنزول): سرطانزا است و ايجاد اريتم و سوختگي, در اثر تماس با پوست جذب مي شود و در صورت استفاده طولاني ممكن است سبب كم خوني شديد و كشنده شود.
  • بنزيل كلريد (كلروتولوئن): شديدا" براي پوست, چشم و مخاط سوزش آور است. از طريق تماس با پوست جذب مي شود, مقدار فراوان آن سبب دپرسيون سيستم اعصاب مركزي مي گردد.
  • ادامه نوشته

    همگی آنتی بیوتیک های موثر در دام و طیور

    پيشگيري و درمان عفونت هاي دستگاه تنفسي ناشي از مايكوپلاسما- سينوزيت عفوني در طيور- عفونت دستگاه تنفسي ناشي از ميكروبهاي گرم مثبت به كار مي رود.

    Tylosin

    برروي ميكروارگانيسم هاي گرم مثبت و بعضي از گرم منفي ها موثر است – ديفتري- گنديدگي سم – بيماري هاي تنفسي در دامهاي بزرگ

    Vetimast

    در تركيب داروي فوق از سفاستريل آنتي بيوتيكي از نوع بتالاكتام استفاده شده كه باكتري ها را از راه آسيب رساندن به ديواره  خارجي سلول از بين مي برد.

    ادامه نوشته

    مقاله ایمونولوژی

    ادامه نوشته

    ایمنی شناسی

    خطرات آزمايشگاه هاي ميكروبيولوژي


    "از زماني كه ميكروبيولوژي بصورت يك علم درآمده است, حوادث ناشي از باكتري هاي بيماريزا در كاركنان بخش هاي مختلف پزشكي گزارش شده است. بررسي دقيق اين موارد, نشان مي دهد كه متأسفانه اغلب اين حوادث بعلت سهل انگاري كاركنان و عدم رعايت موازين و اصول حفاظت و ايمني بوده است."


    كاركنان آزمايشگاه ها و بيمارستانها و مراكز پزشكي بايد دقيقا" راههاي سرايت ميكروارگانيسم ها و نحوه كار كردن با آنها و نحوه تماس با بيماران و نمونه هاي آزمايشي را بياموزند تا از آلودگي هاي محيط و  آلودگي هاي فردي جلوگيري شود.حفاظت از عفونت هاي ميكروبيولوژي در ساده ترين شكل خود مستقيما" بستگي به كنترل دقيق عوامل ميكروبي بخصوص به عوامل محيطي خاص دارد. آشنايي با اين روش هاي كنترل زماني كه در يك آزمايشگاه ميكروب هاي بيماريزا كشت مي شود و يا حيوانات آزمايشگاهي مورد بررسي هاي تحقيقاتي با اين ميكروب ها قرار مي گيرند, در جلوگيري از آلوده شدن كاركنان كمك مي كند.

     

    طبقه بندي ميكروارگانيسم هاي بيماريزا

    كميته مشاوران بهداشت جهاني ميكروارگانيسم ها را براساس خطراتي كه براي كاركنان و اجتماع بوجود مي آورند به 4 گروه تقسيم كرده است:

    گروه I: ميكروارگانيسم هايي كه براي فرد و اجتماع خطر كمي داشته باشند كه شامل ميكروارگانيسم هايي است كه ايجاد بيماري بوسيله آنها در انسان و حيوانات مهم در دامپزشكي غيرمحتمل است. مانند باسيلوس سوبتيليس و Ecoli K12.

    گروه II: داراي خطر كم براي فرد و خطر محدود براي اجتماع, شامل پاتوژنهايي كه مي توانند براي انسان و حيوانات ايجاد بيماري كنند ولي احتمال خطر جدي براي كاركنان آزمايشگاه, اجتماع, چهارپايان اهلي و محيط غيرمحتمل است. تماس با مواد بيماريزا در آزمايشگاه ممكن است خطر جدي براي كاركنان بوجود آورد ولي در افرادي كه بعلت اين گروه از باكتري ها بيماري ايجاد شود, وجود درمان مؤثر و اصول پيشگيري هاي لازم خطر شيوع را كاهش ميدهد مانند سالمونلاتيفي, ويروس هپاتيت B, ميكوباكتريوم توبركولوزيس و LCM ويروس.

    گروه III: خطر شديد براي افراد و خطر محدود براي اجتماع, شامل پاتوژنهايي كه معمولا" عفونت هاي خطرناك براي انسان ايجاد مي كنند ولي بطور معمول از يك فرد به ديگري سرايت نمي كنند مانند انواع بروسلاها, ويروس تب لاسا, هيستوپلاسموكاپسولاتوم.

    گروه IV: خطر شديد براي فرد و اجتماع, پاتوژنهايي كه  معمولا" براي انسان و حيوانات ايجاد بيماري شديد كرده و    معمولا" از يك فرد به فرد ديگر بطور مستقيم بيماري را منتقل مي كنند مانند ويروس Ebola – Marburgويروس بيماري  Foot and Mouth.

     

    | هر كشوري بايد ميكروارگانيسم هاي خود را براساس مكانيسم زير طبقه بندي كند. : بيماريزايي نوع ميكروب, راههاي انتقال بيماري و ميزبان هاي عامل انتقال. اين فاكتور براساس سطح ايمني, تحرك و جابجايي عاملين  Host population وجود ناقلين مناسب, همچنين در رابطه با وضع بهداشت عمومي متفاوت است.